Freedom...

song

Κάνεις τα πάντα και καταφέρνεις να πάρεις το πιο γλυκό δώρο για αυτή τη χρονιά που περνάει... Ευχαριστείς που πλέον έχεις όλα τα δεδομένα να καταφέρεις να τα βάλεις κάτω με τον εαυτό σου και να τα δεις, να τα επεξεργαστείς και να λύσεις ότι έμεινε άλυτο... Χαίρεσαι γιατί πλέον είσαι σίγουρη πως θα πάρεις τις σωστές αποφάσεις, και με το νέο έτος δεν θα κουβαλήσεις ότι "σαβούρα" έφερε, άφησε, ξέβρασε το 2012.

Οι περισσότεροι έκλεισαν απλά τον κύκλο τους. Κλειδώθηκαν καλά στο κουτί των αναμνήσεων χωρίς το σκοπό να αναπηδήσουν... Υπάρχει όμως κάποιος... Δεν θέλω να τον βάλω σε κάποιο κουτί, πόσο μάλλον αναμνήσεων... Υπάρχει κάποιος που χωρίς να το ξέρει, μου ανοίγει την ψυχή.. Με κάνει να έρχομαι σε μία ιδιαίτερη μορφή ευδαιμονίας, να αδειάζω από ότι με πιέζει και να μένω πιο ανάλαφρη και σίγουρη για το κάθε τι. Μαζί του ένιωθα σαν να έχω βρει το ζευγάρι μου και λειτουργούσα με αυτό το τρόπο, δεν είναι όμως αυτό ένας απ'τους λόγους. Δεν είναι ότι έχει όλα όσα με γοητεύουν σε έναν άνδρα, γιατί απλά δεν τα έχει. Όχι... Είναι ένα παιδί, που έχει κάποια ώριμα και αξιόλογα κομμάτια μέσα του, που στο παρελθόν με γοήτευσαν, αλλά είδα πως δεν τα εξελίσσει... Αυτό το παιδί, κάποια στιγμή ίσως να γίνει ο άντρας που βλέπω πως υπάρχει μέσα του, και αποζητάω να γευτώ... Ίσως... ένα ίσως γεμάτο αμφιβολία... παρόλ' αυτά είναι ένα ίσως που με κάνει να σκέφτομαι... και να καταλαβαίνω πιο ξεκάθαρα τι θέλω... Θέλω αυτόν τον άνδρα που νιώθω πως υπάρχει μέσα του. Αν δεν τον βγάλει εκείνος, τότε θα βρω κάποιον που να το έχει κάνει. Δεν θα συμβιβαστώ όμως με κάτι διαφορετικό. Θέλω αυτό που έχω δει πως υπάρχει, σαν άστρο πριν πέσει στο βυθό. Ίσως τα καταφέρω να το αρπάξω, ή ίσως με βρει εκείνο... Καλή χρονιά.!

Aλλaγέs...

Τελευταία μάλλον ανάρτηση για φέτος, και τελείως διαφορετική από τα συνηθισμένα... (song) 
Πέρα από κάθε κακό εθισμό, έτσι και το facebook έχει επιπλέον κακές συνέπειες από την εθιστική χρήση αυτού... Δεν θα πω για προσωπικό απόρρητο και βλακείες.... Το facebook δεν αποτελεί το κουτάκι που έχουμε κάτω απ'το κρεβάτι με τα πιο καλά κρυμμένα μυστικά μας, οπότε ότι βάζεις εκεί πέρα έχεις την ευθύνη και την υποχρέωση να ξέρεις πως σίγουρα δεν είσαι ο μόνος που το βλέπει.
Δεν θα πω για την προοδευτικά αυξανόμενη τάση, κυρίως των νέων να μπουν facebook παρά να βγουν με φίλους, να φλερτάρουν, να παίξουν, να δουλέψουν, να... ζήσουν.... Δεν θα πω για όλα αυτά που ξέρετε ίσως πολύ καλύτερα από εμένα, μα θα πω για κάτι που σκεφτόμουν χτες το βράδυ...
Κάθε άνθρωπος στη πορεία της ζωής του, κάνει λάθη, βήματα, παθήματα, μαθήματα, ξεκινήματα.... Σίγουρα έχουμε έρθει σε σημείο που λέμε, πάει ο παλιός (ο χρόνος) εαυτός μου... θα αναγεννηθώ, θα αλλάξω, θα υπάρξω με νέα μορφή... Αυτό είναι η πρόοδος του είδους μας... Οκ, μάλλον το χόντρυνα λίγο, είναι η πρόοδος και η εξέλιξη όμως του ανθρώπου αυτού καθ'αυτού... Το facebook λοιπόν έρχεται να το εμποδίσει, να το καθυστερήσει, να το αναβάλει και κατά συνέπεια να διακόψει αυτή τη φυσιολογική πορεία εξέλιξης του ανθρώπου... Η άμεση, έντονη, συνεχής και αδίστακτη ένωση με το παρελθόν που παρέχει αυτή η σελίδα κοινωνικής δικτύωσης θεωρώ ότι αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα για να εξελιχτούμε στο χωροχρόνο ύπαρξής μας...
Υπο φυσιολογικές συνθήκες αλλάζουμε... άμεσα, έντονα, συνέχεια. Αλλάζουμε φίλους, απόψεις, γνώσεις, προτιμήσεις, συμπεριφορές.... Αυτό πρέπει να συμβαίνει. Όταν όμως αυτό ούτως ή άλλως είναι πολύ δύσκολο να πραγματοποιηθεί με τους αργούς ρυθμούς που γινόταν κάποτε, τώρα δεν συμβαίνει σχεδόν καθόλου... ή έστω έτσι νομίζω... Μπορεί να μην ισχύουν τα όσα λέω, αλλά είναι μία άλλη οπτική που δεν είχα αναλύσει...

Καλή χρονιά εύχομαι, γιατί δεν ξέρω αν θα ξανά γράψω μέχρι την αλλαγή του χρόνου, γεμάτη πράξεις, απολαύσεις και όμορφες γλυκιές θετικές αλλαγές στις ζωές μας....

Ας πιούμε...

Πιάσε μια νιφάδα ουρανού

και λίγη βότκα,

βάλε έναν έρωτα τρελού

και λίγη σόδα,

μέτρα δυο τζούρες για να πιω

και λίγη ζάλη,

ρίξε με στα πέλαγα του νου

και πέσε πάλι.

"Έτσι γυρνάνε τα βράδια της καρδιάς μου,
μες τα κεριά που καίνε στην ψυχή,
άστρα οι σκέψεις που σου αποστέλνω,
νιώσε με λίγο θα σου χρειαστεί."

Πιάσε ένα δάκρυ τυφλού
κι λίγη γεύση,
βάλε το πάθος του πιστού
και λίγη σκέψη,
μέτρα δυο τζούρες για να πιω
και μι'αμαρτία,
πέσε στη πίστα του χορού
ζήσ' άλλη μία.

"Έτσι γυρνάνε τα βράδια της καρδιάς μου,
μες τα κεριά που καίνε στην ψυχή,
άστρα οι σκέψεις που σου αποστέλνω,
νιώσε με λίγο θα σου χρειαστεί."

{Σε σκέφτομαι και κάθε βράδυ ταξιδεύω,

σαν σου μιλώ τα χέρια σου μ'αγγίζουν,

δεν είσαι εδώ και όμως σε πιστεύω,

μιά μέθη αναμνήσεων μες το χορό
λείπεις από την ζώντανή ζωή μου,

τ'όνειρο όμως μαζί σου το βλέπω
κι ακόμα και αν χάνεσαι μες την αυγή μου
σαν άστρων αστέρι θα σε ζητώ}

"Έτσι γυρνάνε τα βράδια της καρδιάς μου,

μες τα κεριά που καίνε στην ψυχή,
άστρα οι σκέψεις που σου αποστέλνω,
νιώσε με λίγο θα σου χρειαστεί."