Σάββατο, 17 Σεπτεμβρίου 2011

Waves...

Και κάπως έτσι όλα τρεχουν... τρέχουν και δεν λένε να σταματήσουν. Ποτέ δεν σταματούν άλλωστε. Σαν τα κύματα πηγαινοφέρνουν μες το χρόνο... (song)
Ξεκλέυω λίγο χρόνο απ'την δουλεια για να αφιερώσω την ψυχή μου εδώ. Στον ιστιοχώρο που τόσο αγαπώ.
Kαι πάλι εδώ θα αναζητήσω, ποια χαραγμένα στην ψυχή μου μονοπάτια, είναι αυτά που περπατώ. Kαι ίσως στο τελος να γνωρίσω τι είναι αυτό που αλήθεια εγώ ποθώ. Ο έρωτας, μου χτύπησε την πόρτα. Και χαίρομαι πολύ που μπορεσα και του άνοιξα καλωσορίζοντάς τον στη ζωή μου.
Οι ρυθμοί όμως πιέζουνε. Οι αποφάσεις πρέπει να παρθούν. Και εγώ βρίσκομαι σε ένα πηγάδι ευδαιμονίας που δεν μπορώ μέσα από αυτό να δω τριγύρω. Με δύο δουλειές και πολλές ασχολίες αντιμετοπίζω με δυσκολία την κατανόηση του κόσμου μου. Αν είναι κάτι για το οποίο μετανιώνω είναι που έχω παραμελήσει τελειωτικά το ημερολόγιο μου. Κάτι που νιώθω και αντιλαμβάνομαι ως μέγα σφάλμα, αλλά αδυνατώ να διορθώσω.
Όταν όμως βρεθώ σ'αυτά τα χέρια που αγαπάω, μοιάζει να μεταφέρομαι σε κόσμο μαγικό. Μοιάζει να βρίσκομαι αλλού, σε παραλίες άλλες... Οπού τα πάντα μου αρκούν και όλα γαληνεύουν. Ποτέ παλιά δυο χέρια απλά να με είχανε αγγίξει και εμένα ο νους μα και η καρδιά να έχουν πλημυρήσει από αισθήματα απλά που νιώθει ο καθ'ένας μα με μια ένταση τυφλή, και πόθο όλα - ένα.

Σάββατο, 10 Σεπτεμβρίου 2011

Aφierωμeνo...

Ήλιε μου

Το άγγιγμά σου, μου θυμίζει ήλιου ακτίνες
που με κρατάνε αγκαλιά, όταν κρυώνω...

 Για τίποτα δεν ήμουν σίγουρη,
για τίποτα ούτε και τώρα.

Ξέρεις, δεν έχει η ζωή ανάσα μες τη φλόγα,
όταν η φλόγα είναι καυτή μα,
καίει - μονάχη φλόγα.

Μαζί σου λέξεις δυνατές φουντώνουν ως τα ύψη.
Και οι καρδιές, και οι ματιές,
φουντώνουνε την πίστη.

Έχω για σένα δυνατή αγάπη, Έρωτά μου.
Έχω για σένανε κρυφή ελπίδα στα όνειρά μου.

Σαν ηλιαχτιδα μου εσύ, ζεσταίνεις την ψυχή μου,
και είσαι εσύ πάντα εκεί, προστάτης στη φωνή μου.

Προστάτης της αγάπης μας, εμπιστοσύνη σου έχω.
Σ'εσένα όλα τ'αγαπώ,
για εσένα όλα τα έχω...

Μία καρδιά για εσέ χτυπά,
να ξέρεις, η δική μου.
Και η ανάσα μου γοργά θα τρέμει,
στ'άγγιγμά σου.

Λόγια πολλά, λόγια γλυκά, λόγια γεμάτα πόθο.
Μα ξέρω πως αγάπη μου, για εσένανε τα νιώθω.
Και ξέρεις σίγουρα και εσύ, αν νιώθεις σαν εμένα,
και αν η αγάπη μας αυτή, είν'αλήθεια, ή ψέμα.
Για εσένα Θ.Κ.

Πέμπτη, 8 Σεπτεμβρίου 2011

stay alone...

Είμαι εδώ σε ρυθμούς που οργιάζουν...(song)
Μία περιόδος για εμένα που τρέχει με φτερά αγγελικά μπροστα απ'τα μάτια μου... Δεν μπορείς να καταλάβεις τι συμβαίνει...
Όχι μόνο εκεί έξω. Εκεί άλλωστε είναι το λιγότερο που σε νοιάζει... Αλλά μέσα σου. Βαθιά στην καρδιά... Όλα αλλάζουν. Και μαζί με τ'άλλα αλλάζεις και εσύ. Δεν το βλέπεις. Που να το δείς? Αν δεν μείνει μόνος για λίγο... Μες τις σκέψεις σου να βυθιστείς... Μέσα στο ένα έρχεται το άλλο... Λίγα λεπτά δεν είναι αρκετα... Τρέχει στο ένα, πας στο άλλο. Η καρδιά σου σπαρταρά.
Νοιάζεσαι για να προλάβεις. Μα δεν βλέπεις, πως να δεις? Όσο τρέχεις θα σκοντάψεις, και στο τέλος θα χαθείς. Θέλεις λίγο για εσένα. Μόνος μες τα σκοτεινά. Να μιλήσεις στον εαυτό σου, να ακούσεις τι ζητάς. Και αν τα έχεις όσα θέλεις, μην τρομάζεις... μην... Απλά τότε θα το καταλάβεις, είσαι ότι ονειρευτείς...

Δευτέρα, 5 Σεπτεμβρίου 2011

Back it up....

Καλό μήνα, καλό φθινόπωρο, και εγώ είμαι εδώ, μετά τις δροσάτες μου διακοπές να σας κρατάω παρέα με τις διηγήσεις μου, την πιο αγαπημένη εποχή όλου του χρόνου. Το φθινόπωρο! (song)
Η φύση αλλάζει, εξελίσσετε, προετοιμάζεται να ανανεωθεί, να ψάξει μες την παγωνιά τι αξίζει και τι όχι. Μία εποχή για βαθιές αναρωτήσεις, για διλλήματα και μη... Μία εποχή για γλυκό κόκκινο κρασί, ζεστή αγκαλιά και συζητήσεις, διηγήσεις και ερωτήματα....
Ο Αύγουστος για εμένα ήταν δώρο Θεού... Κυριολεκτικά, μεταφορικά και όπως αλλιώς μπορεί να το δει κάποιος... Είμαι απίστευτα ερωτευμένη αν και αυτό νομίζω φαίνεται... Τις επόμενες μέρες θα ανεβάσω πολλά δημιουργήματά μου γραμμένα μόνο για εκείνον... Έτσι είναι ο έρωτας... Νου και καρδιά παραδομένα σε κάποιον παίρνοντας το ρίσκο να τον εμπιστευτείς και να τον αγαπήσεις, χωρίς ανταλλάγματα... Αχ έρωτα! Πόσο σ'αγαπάω...