Πέμπτη, 2 Ιουνίου 2011

sο mυch fοr my hαppy εndιng...

Θέλοντας να γράψω, αρχίζουν στο μυαλό μου να τριγυρνούν στίχοι της avril lavigne... Μελαγχολία? Σίγουρα, σκέφτομαι...
Προσπαθούμε καθημερινά να κάνουμε επιλογές που θα καλυτερέψουν τη ζωή μας... Για να είμαστε πιο χαρούμενοι εμείς, αλλά και εκείνοι που αγαπάμε... Για ένα "ζήσανε αυτοί καλά και εμείς καλύτερα"...
Αξίζει? Εννοώ αξίζει να χάνεις το δέντρο για το δάσος ή το δάσος για το δέντρο? Οι σκέψεις πολλές... Σε μπερδέυουν αντί να σε βοηθούν... Το μέσον είναι η αρετή έλεγαν οι αρχαίοι... Άρα δέντρο και δάσος θα πρεπει να έχουν ισότιμη προσοχή... Να ζεις τη στιγμή αλλά και να φροντίζεις για τη ζωή γενικότερα...
Όσο λοιπόν αφορά τις σχέσεις... Ο καθένας επικεντρώνεται σε κάτι συγκεκριμένο που τον ελκύει απ'το δικό του οπτικό πεδίο. Πότε όμως είναι καλύτερα να κοιτάς το δέντρο και πότε το δάσος, μιλόντας πάντα για τις διαπροσωπικές μας σχέσεις? Κοιτάς το μέλλον? το παρόν? τον άλλο? εσένα? Που επικεντρώνεσαι για να κατασταλάξεις και να πεις... hey! κοίτα να δεις... Τελικά όλα είναι μια χαρά... Μα δεν ξέρεις ποτέ αν είναι ή όχι μια χαρά... γιατί δεν ξέρεις τι βλέπει με τα μάτια του ο άλλος... Και είναι και εκείνες οι φορές που σε επιρρεάζουν οι άλλοι... "Μη βιαστείς!"... "Το καλύτερο έρχεται!"... Μήπως όμως με κάτι τέτοια γινόμαστε αχάριστοι σ'εκείνα που έχουμε κοντά μας?

υ.γ. αφιερωμένο στον Άκη...

Trying to figure out this life
won't you take me by the hand
take me somewhere new?
I don't know who you are, but I am with you...

4 σχόλια:

  1. Στο τέλος της ημέρας ποτέ δεν θα ξέρεις το τι σκέφτονται οι άλλοι....αλλά "ignorance equals bliss"(άγνοια ίσον ευτυχία)...
    Οπότε το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να επικεντρώνεσαι στα δέντρα και κάποια μέρα θα έχεις οικοδομήσει το δικό σου δάσος...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η φράση σου μου θυμίζει το γνωστό :
    "ενας απαισιόδοξος είναι ένας καλά ενημέρωμένος αισιόδοξος..." μ'αρέσει να είμαι αισιόδοξη, άρα αυτό σημαίνει ότι πρέπει να είμαι και στο σκοτάδι?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Εάν θεωρείς απαραίτητη αυτή τη θυσία τότε ναι...
    Εάν όμως μπορείς αφού γνωρίσεις την αλήθεια να είσαι ακόμα αισιόδοξη τότε μάλλον έχεις επιτύχει κάτι μεγάλο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. δύσκολα αυτά που περιγράφεις αγαπητέ... Μου θυμίζουν τον μύθο του σπηλαίου... Αλλόκοτη περιγραφή με αλλόκοτους δεσμώτες... Στ'αλήθεια όμως το κατάφερε κανείς? Και αν ναι (πχ Σωκράτης) έχουμε δει τι κατάληξη είχε... Γιατί όταν ξέρεις, αισιόδοξος είσαι όταν προσπαθείς να καλυτερέψεις τη ζωή και των γύρων σου, σωστά?

    ΑπάντησηΔιαγραφή